Befana to mityczna postać z włoskiego folkloru – stara, życzliwa czarownica, która w 6 stycznia (w święto Trzech Króli, Epifania) przynosi dzieciom prezenty lub węgiel.
Również tutaj, w Wenecji, świętuje się ją, ale w zupełnie wyjątkowy, często zabawny sposób. Starsza kobieta w podartym ubraniu, z chustką na głowie i miotłą – pół czarownicy, pół dobrej wróżki. W nocy lata na miotle po niebie, aby włożyć dzieciom do zawieszonych skarpetek słodycze, drobne upominki lub węgiel. Grzeczne dzieci dostają smakołyki, natomiast niegrzeczne – kawałek „węgla“ (zazwyczaj cukrowego).
Pochodzenie
W tej opowieści przeplatają się liczne elementy pogańskie, chrześcijańskie i ludowe: zgodnie z legendą Trzej Królowie poprosili ją o pomoc w poszukiwaniu Dzieciątka Jezus. Nie pomogła im – czego później żałowała – i od tamtej pory co roku 6 stycznia wyrusza, by obdarowywać dzieci, mając nadzieję, że wśród nich odnajdzie Jezusa.
Cechy szczególne
Wenecja święto Befany obchodzi się w zupełnie wyjątkowy sposób:
Ta „Regata delle Befane”“. Zabawne i wyjątkowe wydarzenie, które odbędzie się 6 stycznia na Canal Grande. Mężczyźni, często członkowie klubu wioślarskiego „Canottieri Bucintoro“, przebierają się za Befane z miotłami, spódnicami i szalami. Ścigają się w tradycyjnych weneckich łodziach – najczęściej mascarete. Celem jest most Rialto, gdzie często gromadzi się liczna publiczność i serwowana jest gorąca czekolada. Dzieci zawieszają skarpetki przy kominku lub w oknie.
W Wenecji Befana to coś więcej niż tylko postać z bajki – jest ona ukochaną częścią kultury miejskiej i atrakcją zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Szczególnie „Regata delle Befane“ nadaje temu dniu typowo wenecki, żartobliwy urok.